Claude rozwiązał 25-letnią kryptograficzną zagadkę NIST w mniej niż 30 minut
Claude rozwiązał 25-letnią kryptograficzną zagadkę NIST w mniej niż 30 minut
Wewnętrzna wersja badawcza Claude od Anthropic ustaliła, w jaki sposób wygenerowano liczby dla krzywych eliptycznych NIST, osłabiając wieloletnie podejrzenia o celowe backdoor.
Claude rozwiązał zagadkę kryptograficzną, która pozostawała nierozwiązana od 25 lat, w mniej niż 30 minut.
W 2000 roku rząd USA opublikował krzywe eliptyczne NIST, takie jak P-256, używane w ECDSA — jednym z najpopularniejszych na świecie standardów podpisu cyfrowego. Bitcoin również korzysta z ECDSA, ale z inną krzywą, secp256k1, która nie należy do krzywych NIST.
NSA przekazała te liczby bez wyjaśnień, dlatego przez lata pojawiały się podejrzenia, że mogły zostać dobrane celowo w celu utworzenia backdoor. Według popularnej wersji pracownik NSA Jerry Solinas wygenerował je na podstawie żartobliwego zdania typu „Podnieście pensję Bobowi i Jerry’emu”. Zmarł w 2023 roku, nie pamiętając szczegółów, a pracownicy Anthropic próbowali już wcześniej zweryfikować tę hipotezę, ale bezskutecznie.
Następnie jeden z pracowników poprosił wewnętrzną wersję badawczą Claude o ustalenie, w jaki sposób uzyskano te liczby, nie informując modelu o podejrzewanym zdaniu.
Claude znalazł odpowiedź: żadne zdanie nie istniało. Liczby wygenerowano za pomocą popularnego generatora liczb pseudolosowych w języku C, jako seed wykorzystując czas zegara systemowego komputera. Generacja odbyła się w okresie od maja 1997 roku do kwietnia 1998 roku. Teraz każdy może odtworzyć te liczby. Więcej szczegółów znajduje się w badaniu Anthropic.
Anthropic podkreśla, że to odkrycie nie narusza bezpieczeństwa istniejących systemów i nie tworzy nowych podatności. Wręcz przeciwnie — hipoteza o celowo wbudowanym backdoor staje się znacznie mniej prawdopodobna, więc nie trzeba wprowadzać żadnych zmian.
Niektóre pytania pozostają jednak otwarte. Na przykład nadal nie wiadomo, dlaczego odrzucono inne liczby, które również nadawały się do tego zadania.
Najbardziej imponuje sama metoda rozwiązania.
Wielu badaczy latami szukało domniemanego zdania. Ta hipoteza stała się punktem wyjścia, wokół którego budowano praktycznie wszystkie poszukiwania.
Claude poszedł inną drogą. Zamiast szukać zdania, model wywnioskował, w jaki sposób program napisany w 1997 roku mógł generować takie liczby, a następnie przetestował swoją hipotezę.
I w ten sposób rozwiązał problem.
Dlaczego to ważne
AnalizaTen przypadek pokazuje, jak modele AI mogą inaczej podchodzić do starych problemów kryptograficznych, zamiast podążać za utrwalonymi narracjami. Odkrycie zmniejsza podejrzenia wobec krzywych NIST, ale nie zmienia obecnych wymagań bezpieczeństwa.
Dyskutuj w społeczności
Dziel się swoimi pytaniami i spostrzeżeniami z programistami