Plik .cursorrules (Zasady projektu dla AI)

1. Przegląd koncepcji i przeznaczenia

Podczas pracy nad projektem z udziałem sztucznej inteligencji szybko zauważysz jej niepożądane nawyki:

• Nagle decyduje się na instalację przestarzałej wersji biblioteki, która nie jest już wspierana od trzech lat.
• Pisze kod w JavaScript zamiast w rygorystycznym TypeScript.
• Wymyśla własną strukturę katalogów, łamiąc architekturę Twojej strony.

Plik .cursorrules to prawo obowiązujące w Twoim projekcie. To zwięzły zbiór reguł w formacie zwykłego tekstu lub Markdown, który umieszczasz jednorazowo w katalogu głównym projektu. Za każdym razem, gdy AI próbuje napisać lub zmodyfikować choćby jedną linię kodu, musi zweryfikować zgodność z tym plikiem.

Kluczowa zasada inżynierska: najprostszy sposób na utrzymanie czystości i porządku w kodzie bez codziennych, nudnych instrukcji dla modelu.

2. Anatomia idealnego pliku .cursorrules

Oto gotowy szablon, który możesz skopiować do swojego projektu natychmiast:

# Stos technologiczny i standardy projektu
- Język: TypeScript (tryb strict: true)
- Framework: Next.js (App Router)
- Style: Tailwind CSS (bez stylów inline ani zwykłego CSS)
- Baza danych: Drizzle ORM + PostgreSQL / SQLite

# Zasady dla agenta:
1. Zawsze pisz pełne implementacje plików. Nigdy nie zostawiaj leniwych komentarzy typu "// ... tutaj reszta kodu".
2. Wszystkie teksty interfejsu użytkownika oraz etykiety przycisków muszą być w języku polskim.
3. Przed zainstalowaniem nowego pakietu npm sprawdź, czy w package.json nie ma już analogicznego rozwiązania.
4. Jeśli zauważysz błąd w architekturze — najpierw wyjaśnij ryzyko, a następnie zaproponuj zmiany.

3. Cztery rzeczy, które bezwzględnie należy zakazać

1. Zakaz leniwych komentarzy: Najgorsza sytuacja ma miejsce, gdy model usuwa fragment działającego kodu i zastępuje go komentarzem // ... keep existing code. Wprowadź bezpośredni zakaz takiego postępowania.
2. Sztywna wersja bibliotek: Określ np.: „Używaj wyłącznie Lucide-React do ikon”, aby zapobiec jednoczesnemu importowaniu FontAwesome i HeroIcons przez model.
3. Zasady nazewnictwa komponentów: Podaj wytyczne: „Nazwy komponentów zapisuj w PascalCase, a nazwy funkcji pomocniczych (utils) w camelCase”.
4. Wymogi dotyczące typów: Zakaz używania typu any w TypeScript.

4. Dlaczego to oszczędza godziny debugowania

Dzięki .cursorrules model od pierwszej sekundy zachowuje się jak doświadczony developer Twojego zespołu, który perfekcyjnie zna standardy korporacyjne. Otrzymujesz kod, który kompiluje się za pierwszym podejściem, bez konfliktów składniowych!